Konferencja / Conference
Kraków 2017

17 listopada 2012

Konkurs PTHip 2012-podsumowanie


Konkurs PTHip 2012

W tym roku na konkurs na najlepszą pracę poświeconą hipoterapii wpłynęło osiem prac, głównie magisterskich. Przeważały prace z uniwersytetów medycznych, co cieszy i napawa nadzieją, że środowisko medyczne jest coraz lepiej poinformowane o tym, czym jest hipoterapia i jakie ma zalety. Oto lista prac konkursowych:

1. Brzezińska Anna - Ocena systemu klasyfikacji Meaden w sporcie
parajeździeckim, prom. dr Jakub Adamczyk, II Wydział Lekarski, Oddział Fizjoterapii, WUM, 2012

2. Furman Jolanta - Wspomaganie usprawniania dzieci z mózgowym porażeniem poprzez hipoterapię, promotor Arkadiusz Cieśliński, Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji, Wydział Fizjoterapii, Zamość, 2012

3. Jaworska Paulina – Integracja sensoryczna podczas zajęć terapeutycznych na koniu – zastosowanie metody SI w hipoterapii, prom. dr Alicja Paszkiewicz, II Wydział Lekarski, Oddział Fizjoterapii, WUM, 2012

4. Kilar-Pawlak Magdalena - Hipoterapia jako jedna z form promocji zdrowia osób niepełnosprawnych, dr n. med. Maria Dziedziczak-Buczyńska, Łódzki Uniwersytet Medyczny, 2011

5. Łęczewska Ewa – Wskazania do projektowania ośrodków hipoterapii na przykładzie koncepcji zagospodarowania ośrodka hipoterapii w Czarnym Lesie k/Góry Kalwarii, prom. dr Kinga Rybak, Wydział Ogrodnictwa i Architektur Krajobrazu SGGW, 2012

6. Szczęsna Magdalena – Ocena zmian psychospołecznych i ruchowych osób uprawiających para ujeżdżenie, prom. dr Tomasz Saran, Wydział Fizjoterapii, Wyższa Szkoła Społeczno-Przyrodnicza w Lublinie, 2012

7. Tłuczkiewicz Joanna - Możliwości wykorzystania wybranych elementów metody NDT-Bobath w hipoterapii, prom. dr Alicja Paszkiewicz, II Wydział Lekarski, Oddział Fizjoterapii, WUM, 2012

8. Żołędzka Paulina – Zaczarowane konie w Zespole Szkół Specjalnych nr 4 w Sosnowcu, artykuł

Komisja konkursowa miała trudne zadanie, bo poziom większości prac był wyrównany i wszystkie poruszały istotne zagadnienia związane albo bezpośrednio z samą hipoterapią albo z bliskim jej parajeździectwem, czy też organizacją ośrodka hipoterapii. Jednak wszyscy członkowie komisji byli zgodni, że nagrodę w konkursie wysokości 1 000 zł należy przyznać Pani mgr Joannie Tłuczkiewicz za pracę magisterską Możliwości wykorzystania wybranych elementów metody NDT-Bobath w hipoterapii obronioną na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym (II Wydział Lekarski, Oddział Fizjoterapii, promotor dr Alicja Paszkiewicz, 2012).
Autorka postawiła sobie za cel przybliżenie zagadnień związanych z metodą NDT-Bobath i hipoterapią oraz ukazanie możliwości wykorzystania wybranych elementów pochodzących z metody NDT-Bobath w terapii z koniem. Zakłada, że takie połączenie może wpłynąć na efektywność procesu usprawniającego. Autorka przedstawiła klarownie neurofizjologiczne podstawy koncepcji NDT-Bobath, zarówno jej podstawy diagnostyczne jak i oparte na nich podstawy usprawniania neurorozwojowego. Zapoznała czytelników z wpływem trójpłaszczyznowego ruchu konia na możliwości kinestetyczne człowieka oraz zaznaczyła pozytywny wpływ hipoterapii na wszystkie sfery rozwojowe pacjenta. Omawiana praca zawiera konkretne propozycje wykonania wybranych ćwiczeń opartych na koncepcji NDT-Bobath w czasie hipoterapii, co stanowi ogromny merytoryczny atut publikacji. Autorka przedstawiła, w postaci własnoręcznie wykonanych rycin (wielkie uznanie dla umiejętności graficznych!) oryginalne wykonanie ćwiczenia podczas zajęć na sali oraz fotografie przedstawiającą propozycje wykonania tych ćwiczeń na koniu. Opracowanie w powyższy sposób jedenstu grup ćwiczeń sprawia, że praca może być traktowana jako podpowiedź metodyczna dla wszystkich poszukujących nowych technik hipoterapeutów.
Komisja konkursowa postanowiła wyróżnić jeszcze jedną niezwykle interesującą dla nas hipoterapeutów pracę magistrską - Pani Magdaleny Szczęsnej „Ocena zmian psychospołecznych i ruchowych osób uprawiających para ujeżdżenie” wykonaną w na Wydziale Fizjoterapii Wyższej Szkoły Społeczno-Przyrodniczej w Lublinie pod kierunkiem dr Tomasza Sarana.
W swojej pracy autorka przedstawiła pokrótce historię konia jako partnera człowieka, historię użytkowania konia od strony medycznej oraz przyjrzała się krótkiej przecież historii paraujeżdżenia. Na tym tle poznajemy aspekty medyczne uprawiania sportu jakim jest parajeździectwo. Autorka przedstawia wybrane dysfunkcje parajeźdźców, ich definicję i charakterystykę, metody klasyfikacji i oceny zawodników oraz przeciwwskazania do uprawiania jazdy konnej. Omówiła zaznaczenie roli sportu w życiu osoby niepełnosprawnej.
W części badawczej autorka postawiła sobie za cel ocenę zmian psychospołecznych i ruchowych osób, które uprawiają paraujeżdżenie zarówno na poziomie zawodniczym jak i będących w treningach przygotowujących do startów. W tym celu przeprowadziła badanie za pomocą kwestionariusza ankiety. Badaniem objęła 31 osób niepełnosprawnych uprawiających jeździectwo, w tym jest 21 polskich jeźdźców sklasyfikowanych i biorących czynny udział w zawodach. Uzyskane przez autorkę wyniki powinny być niezwykle motywujące dla trenerów parajeździectwa. Osoby, które uprawiają tę dyscyplinę widzą jej pozytywny wpływ na wiele aspektów swojego życia. Przede wszystkim widzą pozytywny wpływ na swoje funkcjonowanie fizyczne, poprawę równowagi, samodzielności oraz kondycji. Podkreślenia wymaga też fakt, że dostrzegają także pozytywne zmiany w funkcjonowaniu psychospołecznym. Wielu zawodników mówi, że po prostu nie wyobraża sobie życia bez koni i dzięki nim zawarły wiele nowych znajomości w środowisku jeździeckim i poza nim. Warto zauważyć, że autorka przedstawiła uzyskane wyniki w odniesieniu do wielu zmiennych. Rozważając uzyskane wyniki brała pod uwagę np. okres pojawienia się niepełnosprawności (od urodzenia - nabyta), rodzaj niepełnosprawności (wrodzone wady kończyn, mpdz, inne zespoły neurologiczne). Takie porównanie daje pełniejszy wgląd w badaną grupę.
Praca choć tematycznie nie jest bezpośrednio związana z hipoterapią, ale wnikliwe i wszechstronne badania wpływu konia i jazdy konnej na osoby niepełnosprawne są niezwykle interesujące dla każdego hipoterapeuty.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom konkursu za trud włożony w przygotowanie prac o tematyce hipoterapeutycznej i za to, że swoją pracą przyczynili się do popularyzacji hipoterapii w swoim środowisku naukowym i społecznym.