Konferencja / Conference
Kraków 2017

Hipoterapia, ale jak?
Zakładając ośrodek hipoterapii musimy podjąć decyzję czy będzie to firma prowadząca działalność gospodarczą czy też organizacja pozarządowa.

Hipoterapia jako działalność gospodarcza firmy
Jeśli chcemy założyć firmę należy zacząć od wpisania w przeglądarkę internetową adresu firma.gov.pl i wypełnienia na niej formularza CEIDG (wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej). Dokument ten jest jednocześnie wnioskiem o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (przy której nadaje się numer REGON), zgłoszeniem identyfikacyjnym do Urzędu Skarbowego (nadanie lub wskazanie numeru NIP i wybór formy opodatkowania) oraz zgłoszeniem płatnika składek ubezpieczeniowych dla ZUS (płatnika, czyli osoby opłacającej swoją składkę, jak i składki swoich pracowników). Na tym samym wniosku zgłasza się również wszelkie zmiany z zakresu podawanych informacji w ciągu 7 dni od ich zaistnienia.
Jeżeli rejestrując firmę nie posiadamy jeszcze REGON-u i/lub NIP-u, to po jego otrzymaniu nie musimy aktualizować danych w systemie CEIDG, bo pojawiają się one tam automatycznie po ich nadaniu. W przypadku wspólników spółki cywilnej – każdy z nich musi osobno złożyć wniosek CEIDG.


PKD
W formularzu CEIDG należy podać rodzaj wykonywanej działalności. W tym celu stworzona została Polska Klasyfikacja Działalności (PKD), która zawiera spis czynności, jakie może wykonywać przedsiębiorstwo. Do formularza CEIDG wpisuje się jedynie numery wybranych czynności. Nie obowiązuje żaden limit ilości podawanych numerów PKD.
I tu pojawia się pewien problem, ponieważ w PKD nie istnieje działalność „hipoterapia”. Proponuję powołać się na precedens i wpisać symbol 86.90.A
(Klasyfikacja : PKD 2007 Symbol : 86.90.A Precedens nr. 1 Data wydania: 2010-06-10 Opis: DZIAŁALNOŚĆ FIZJOTERAPEUTÓW ŚWIADCZĄCYCH USŁUGI HIPOTERAPII LUB DOGOTERAPII).
Można też, aby nie zawężać hipoterapii tylko do pracy fizjoterapeuty w hipoterapii wpisać symbol 86.90 E „pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana”. Przypominamy, że zawód instruktora hipoterapii z numerem 323006 znajduje się w Klasyfikacji zawodów i specjalności w grupie „Średni personel do spraw ochrony zdrowia” i takie umieszczenie hipoterapii w PKD wydaje nam się jak najbardziej uzasadnione.

Urząd Skarbowy (NIP, VAT)
W przypadku założenia firmy nasz osobisty numer NIP staje się numerem NIP firmy.
Jeżeli dotąd nie posiadało się NIP-u, to został on nadany przy realizacji przez Ministerstwo naszego wniosku CEIDG. Jeśli zakładamy spółkę, to należy w Urzędzie Skarbowym złożyć druk NIP-2 oraz NIP D. Należy też zdecydować, czy zamierza się być podatnikiem VAT. Należy pamiętać, że podatek VAT płaci się w urzędzie właściwym ze względu na miejsce wykonywania działalności, czyli najczęściej siedziby firmy (w odróżnieniu od podatku dochodowego, który wpłaca się do urzędu właściwego ze względu na adres zamieszkania).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Przedsiębiorca w ZUS-ie posiada podwójną osobowość. Występuje on jednocześnie jako tak zwany Płatnik, czyli osoba wpłacająca składki (za swoich pracowników
i siebie samego) oraz jako Ubezpieczony (jakby na równi ze swoimi pracownikami).
Uzupełniamy druk ZUA, jeśli wykonywana działalność jest jedynym naszym źródłem dochodów lub ZZA, gdy jesteśmy jednocześnie zatrudnieni na umowę o pracę,
w której zarabiamy powyżej minimalnej pensji krajowej. W innym przypadku np. pensja jest niższa niż minimalna pensja krajowa pozostajemy przy ZUA. W przypadku spółki cywilnej, będzie to druk ZPA. Druki te można składać w dowolnych oddziałach ZUS. Należy to uczynić po złożeniu wniosku CEIDG, ale nie później niż 7 dni od momentu powstania obowiązku ubezpieczenia (czyli daty rozpoczęcia działalności, jaką się podało we wniosku CEIDG).

Państwowa Inspekcja Pracy
Państwową Inspekcję Pracy odwiedzamy wyłącznie wówczas, gdy zamierzamy zatrudnić pracowników. Mamy 30 dni od daty rozpoczęcia działalności na zawiadomienie PIP-u na piśmie o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności. Podobnie jest z Państwową Inspekcją Sanitarną, zwana zwyczajowo Sanepidem, jeśli nie zamierzamy nikogo zatrudniać nie musimy zgłaszać się do Sanepidu. W innym przypadku lub jeśli w ramach prowadzonej przez nas działalności chcemy prowadzić również gastronomię, to w ciągu 14 dni od daty rozpoczęcia działalności należy udać się do wojewódzkiej lub powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej w celu powiadomienia o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności oraz przewidywanej liczbie pracowników. Więcej informacji na ten temat oraz wzory dokumentów odnaleźć można na stronie www.gis.gov.pl. Polecam także stronę http://www.mala-firma.pl/dla-poczatkujacych/zakladanie-firmy/139-zakladanie-firmy-krok-po-kroku

Hipoterapia jako działalność statutowa organizacji pozarządowej
Innym sposobem na prowadzenie ośrodka hipoterapii jest powołanie w tym celu organizacji pozarządowej (stowarzyszenia lub fundacji) co pozwoli nam na ubieganie się o dotacje, granty i otworzy inne możliwości pozyskiwania środków na naszą działalność.

Stowarzyszenia czy fundacja?
Zanim podejmiemy decyzję, stowarzyszenie czy fundacja, powinniśmy poznać różnice między nimi i odpowiedzieć sobie na pytanie, która z tych organizacji bardziej odpowiada temu czym chcemy się zajmować.

Stowarzyszenie
Stowarzyszenie zarejestrowane w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego to jedna z form prowadzenia działalności społecznej.
Stowarzyszenie jest zakładane na zebraniu założycielskim przez co najmniej 15 osób, które stają się członkami założycielami stowarzyszenia. Na zebraniu założycielskim podejmują one uchwały o: powołaniu organizacji, wyborze komitetu założycielskiego, uchwaleniu statutu, mogą też wybrać zarząd i komisję rewizyjną. Następnie komitet założycielski składa wniosek (razem z wymaganymi załącznikami) o rejestrację stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego. Stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do KRS. (Podstawa prawna Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 855 z późn. zm.). Stowarzyszenia mogą tworzyć obywatele polscy, mający pełną zdolność do czynności prawnych (osoby, które ukończyły 18 lat i nie są ubezwłasnowolnione) i nie pozbawieni praw publicznych. Małoletni poniżej 16 lat może należeć do stowarzyszenia, jeśli wyrażą na to zgodę jego przedstawiciele ustawowi (np. rodzice), nie może jednak korzystać z biernego i czynnego prawa wyborczego. Natomiast małoletni w wieku 16-18 lat (mający ograniczoną zdolność do czynności prawnych) może należeć do stowarzyszenia oraz korzystać z biernego i czynnego prawa wyborczego, ale w składzie zarządu danego stowarzyszenia większość muszą stanowić osoby o pełnej zdolności do czynności prawnych.

Fundacja
Aby powstała fundacja konieczny jest fundator, który przeznacza pewien majątek na publicznie użyteczny cel. Fundator określa też majątek przeznaczony na ten cel, czyli tzw. fundusz założycielski. Zgodnie z zapisami ustawy, fundator oprócz określenia celu fundacji, powinien przeznaczyć na rzecz fundacji, na realizację tego celu, pewien majątek. Na ten tzw. fundusz założycielski składać się mogą pieniądze, papiery wartościowe, rzeczy ruchome i nieruchome oddane na własność fundacji. Majątek przeznaczony na realizację celu fundacji powinien umożliwić jej rozpoczęcie działań. Decyzję, co do wysokości funduszu założycielskiego podejmuje fundator.

Cel fundacji
Cel, dla którego możemy powołać fundację, powinien być społecznie lub gospodarczo użyteczny, zgodny z podstawowymi interesami Rzeczpospolitej Polskiej w szczególności takim jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami. Wyrażenie „w szczególności” oznacza, że wymienione w ustawie, a przywołane wyżej cele, są podane jedynie dla przykładu. Oznacza to w praktyce, że fundacja może realizować dowolne cele charytatywne lub społeczne czy też gospodarczo użyteczne pod warunkiem jednak, że mają one charakter publiczny.
Niezbędne dla powołania fundacji i rozpoczęcia przez nią działalności są:
1. Ustalenie wysokości funduszu założycielskiego i ustanowienie aktu fundacyjnego.
2. Opracowanie statutu, czyli dokumentu określającego organizację i sposób działania fundacji.
3. Zarejestrowanie fundacji w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS).
Osobę tworzącą fundację nazywamy fundatorem. Fundatorem może zostać zarówno obywatel polski jak i cudzoziemiec, ponieważ, zgodnie z ustawą, „fundację mogą ustanowić osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania”.
Fundację może powołać również osoba prawna (np. uczelnia wyższa, firma prywatna), której siedziba mieści się w Polsce lub za granicą. Fundatorów może też być kilku – kilka osób fizycznych, kilka osób prawnych lub grupa składająca się z jednych i drugich. Rolą fundatora jest ustanowienie fundacji poprzez złożenie odpowiedniego oświadczenia (tzw. aktu założycielskiego/aktu fundacyjnego i sporządzenie statutu. Fundator może też wyznaczyć inną osobę, jako odpowiedzialną za te zadania. Warto pamiętać, że rola fundatora po zarejestrowaniu fundacji jest zakończona, a odpowiedzialność za majątek i działania fundacji przejmuje zarząd. Fundator, który chciałby włączyć się w działania ustanowionej przez siebie fundacji (np. wejść w skład zarządu), może to zrobić tylko wówczas, kiedy statut ustanowionej przez niego fundacji będzie zawierał zapisy określające funkcję, którą miałby pełnić, czy też rodzaj decyzji, które mógłby podejmować (Podstawa prawna Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1991 r., Nr 46, poz. 203 z późn. zm.)

Źródła finansowania stowarzyszeń i fundacji
Stowarzyszenia i fundacje korzystają z różnorodnych źródeł finansowania swej działalności, są to m.in.:
- składki członkowskie
- darowizny (pieniężne i dary rzeczowe)
- dotacje ze środków publicznych i prywatnych
- sponsoring
- odpisy 1% podatku dochodowego od osób fizycznych (tylko organizacje pożytku publicznego)
- zbiórki publiczne, kampanie
- dochody z majątku organizacji, inwestycje kapitałowe
- nawiązki sądowe
- dochody z działalności odpłatnej pożytku publicznego
- dochody z działalności gospodarczej
- spadki, zapisy
- inne źródła: kredyty, pożyczki, itp.
Więcej informacji na stronie www.ngo.pl

Inne formy prowadzenia hipoterapii
I na zakończenie kilka słów dla tych, którzy nie chcą zakładać własnego ośrodka ani prowadzić własnej działalności a chcieliby pracować jako hipoterapeuci.
Mając uprawnienia do prowadzenia zajęć hipoterapii tzn. tytuł instruktora rekreacji ruchowej ze specjalnością hipoterapii lub tytuł instruktora hipoterapii, możemy poszukać w swojej okolicy miejsc, gdzie już działa hipoterapia lub miejsc, w których można by rozpocząć taką działalność w ramach już istniejącej struktury organizacyjnej.
Takimi miejscami mogą być z jednej strony kluby jeździeckie czy rolnicze szkoły zawodowe, szczególnie te prowadzące klasy hodowli koni. Są to miejsca, gdzie znajdziemy konie i odpowiednie dla nich warunki. Z drugiej strony mogą to też być miejsca, gdzie gromadzą się nasi potencjalni klienci, czyli osoby chore i niepełnosprawne, takie jak szpitale, sanatoria, ośrodki rehabilitacyjne, szkolno-rehabilitacyjne, czy szkolno-wychowawcze.
Takimi miejscami mogą też być domy pomocy społecznej, domy dziecka, czy ośrodki dziennego pobytu, gdzie nie zabraknie nam pacjentów i miejsca do pracy, trzeba tylko przekonać osoby kierujące tymi placówkami, że wprowadzenie hipoterapii do oferty ich placówki wpłynie korzystnie zarówno na podopiecznych, jak i postrzeganie placówki jako nowoczesnej i dbającej o swoich klientów.
I wreszcie gospodarstwa agroturystyczne, one także mając konie i osoby niepełnosprawne wśród swoich gości i poszukują często w sezonie hipoterapeuty, aby wzbogacić swoja ofertę.

Opracowanie: Magdalena Kajewska - członek ZG PTHip